Wie heeft WiFi gemaakt? De pioniers van draadloze technologie

WiFi is een geweldige technologie omdat het ons leven zo gemakkelijk maakt dat we het als vanzelfsprekend beschouwen. Je vindt het bijna overal en het is een centrale rol gaan spelen in ons leven. Maar heb je je ooit afgevraagd wie WiFi heeft uitgevonden? Hoe is deze technologie ontstaan? Waar staat WiFi voor?

Nou, het verhaal achter de WiFi-uitvinder is complex omdat het niet het werk was van één persoon. In plaats daarvan brachten verschillende individuen deze verbazingwekkende technologie tot leven.

Lees verder om meer te weten te komen over alle geniale figuren die hebben bijgedragen aan de draadloze connectiviteit die we dagelijks gebruiken.

Sleutelfiguren in de ontwikkeling van WiFi

Wie heeft WiFi gemaakt? Om deze vraag echt te beantwoorden, moeten we teruggaan in de tijd. Laten we eerst eens kijken naar alle sleutelfiguren die hebben bijgedragen aan deze innovatie.

Hedy Lamarr en George Antheil

De eerste deelnemer aan de geschiedenis van WiFi is Hedy Lamarr, voorheen bekend als Hedy Kiesler. Ze staat bekend als de vrouw die WiFi uitvond en werd in 1914 geboren in Wenen, Oostenrijk. Ze was het kind van een bankdirecteur en een concertpianiste. Haar interesse in machines, technologie en hun innerlijke werking komt van haar vader.

Als hij lange wandelingen met haar maakte, legde hij uit hoe verschillende machines werkten. Ze studeerde echter niet af in techniek of wetenschap. In plaats daarvan richtte ze zich op de filmindustrie.

Haar voormalige echtgenoot, Fritz Mandl, een Oostenrijkse munitiehandelaar, dwong haar om zijn vergaderingen met zijn klanten bij te wonen. Tot zijn klantenkring behoorden Nazi- en fascistische functionarissen, zelfs de beruchte Mussolini. Tijdens deze bijeenkomsten leerde ze over torpedo's en de geleidingssystemen die deze wapens gebruikten.

In 1938 vluchtte ze naar Londen voordat ze naar New York verhuisde. Hoewel ze een Hollywoodster werd, groeide haar interesse in het knutselen aan objecten. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, richtte ze zich op het vinden van manieren om te helpen met de oorlog.

Ze ontmoette George Antheil, een muziekcomponist. Dankzij de ontmoetingen die ze met Fritz had, wist ze dat iedereen gemakkelijk torpedo geleidingssystemen kon storen. Ze werkte samen met George om een manier te vinden om ervoor te zorgen dat de wapens hun doelen zouden raken ondanks vijandelijke storing.

Ze ontdekte dat de geleidingssystemen meerdere radiokanalen kunnen gebruiken om signalen te versturen en de torpedo's te besturen. Op deze manier moeten ze, zelfs als de vijand één kanaal stoort, nog steeds de andere kanalen uitzoeken.

Met andere woorden, ze legde de basis voor frequentiehopping, wat een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van WiFi.

Hedy en Antheil werkten aan dit concept en vroegen in 1941 een patent aan, dat in 1942 door het patentbureau werd toegekend. Toen het duo echter de Amerikaanse marine benaderde met hun idee, kregen ze geen goedkeuring van de defensiemacht.

Wat is de rol van Dr. John O'Sullivan en de CSIRO?

Dr. John O'Sullivan en de Commonwealth Scientific and Industrial Research Organization of Australia (CSIRO) werkten aan een ander probleem. In de jaren 1990 onderzochten verschillende communicatiebedrijven manieren om draadloze netwerken aan te bieden.

Ze waren echter niet in staat om deze signalen bruikbaar te maken binnen gebouwen. Draadloze netwerken, die bestaan uit radiogolven, weerkaatsen wanneer ze in contact komen met oppervlakken zoals muren. Deze signalen bereiken de ontvanger op verschillende tijden en snelheden, waardoor ongewenste echo's of nagalm van dezelfde signalen ontstaan.

Dr. John O'Sullivan en zijn team losten dit probleem op. Ze gebruikten een combinatie van Fast Fourier Transform (FFT) chips en wiskunde om de echo's te scheiden en het signaal te reconstrueren.

Dit is niemand minder dan het Wireless Local Area Network (WLAN), dat fundamenteel is voor WiFi. CSIRO diende het patent voor WLAN in 1993 in bij het U.S. Patent and Trademark Office. In 1996 keurden ze het patent goed voor de chip die je in de meeste moderne apparaten vindt.

Vic Hayes

Vic Hayes, de vader van WiFi, is een andere sleutelfiguur en het laatste stukje van de puzzel. Hij was de voorzitter van de werkgroep standaarden van het Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE).

Vic was een senior onderzoeker aan de Technische Universiteit Delft en richtte in 1997 de felbegeerde IEEE 802.11 op. Dit zijn de WiFi-frequentiestandaarden die draadloze apparaten gebruiken om met elkaar te communiceren.

Als je bijvoorbeeld je smartphone met je router wilt verbinden, gebruik je 2,4 GHz of 5 GHz frequenties. Deze apparaten kunnen van elk merk zijn en je kunt nog steeds naadloos verbinding maken met je draadloze netwerk.

Vic werkte voor National Cash Register (NCR), nu NCR Voyix Corporation. Hij was op zoek naar een manier om winkeliers te helpen bij het opzetten van draadloze kassa's op meerdere verdiepingen. Hij realiseerde zich dat iedereen baat zou hebben bij een standaard toen hij aan dit project begon te werken.

Het was niet eenvoudig om iedereen te overtuigen om een standaard te volgen. Verschillende fabrikanten wilden hun eigen normen gebruiken. Gelukkig wist hij iedereen, inclusief de Europese autoriteiten, over te halen om zich aan te sluiten:

• 83,5 MHz radioband voor 2,4 GHz frequentie
• 475 MHz radioband voor 5 GHz frequentie

Zijn inspanningen zorgden ervoor dat WiFi-frequenties mainstream werden en nu een onmisbaar hulpmiddel zijn.

Hoe deze bijdragen samenhangen

Zoals je ziet is het verhaal over wie WiFi heeft uitgevonden behoorlijk complex:

Hedy legde de basis voor draadloze netwerken met haar patent voor frequency hopping terwijl ze torpedo's extreem effectief probeerde te maken. Ze kreeg echter pas erkenning voor haar patent in de jaren 1980. Ze is in wezen de moeder van WiFi. Dr. John O'Sullivan en de CSIRO ontwikkelden de technologie om WiFi binnenshuis te laten werken. Vic Hayes tenslotte ontwikkelde de standaarden voor draadloze netwerken, waardoor WiFi universeel op alle apparaten kon werken.

Elke bijdrage speelde een belangrijke rol in de uitvinding van WiFi.

Inpakken

Net als bij elke uitvinding of ontdekking in de wetenschap, was er niet slechts één persoon die een bijdrage leverde aan WiFi. Iedereen, d.w.z. Hedy, CSIRO en Vic, speelde een belangrijke rol gedurende meerdere decennia. Het is fascinerend om te zien hoe elke bijdrage bijdroeg aan de ontwikkeling van WiFi, een technologie die synoniem is aan het digitale tijdperk.

---